Bestemming Onbekend – recensie van Boekenvirus

Na het verschijnen van “Het Patroon” is ook de herdruk van mijn eerste boek uitgekomen, onder de nieuwe titel “Bestemming Onbekend”. Inmiddels zijn er negen recensies over “Het Patroon” geschreven, waarvan enkele op deze site te vinden zijn. Ik mag mij gelukkig prijzen dat het boek heel goed is ontvangen.

Elke schrijver wil gelezen worden en de mening van recensenten is daarbij van aanmerkelijk belang. Uiteraard lezen ze anders. Hun doel is het informeren van lezers. Is het een goed boek? Raden ze het aan? Omschrijven ze het boek zoals de schrijver het heeft bedoeld? Of slaan ze de plank mis? Laten ze hun persoonlijke voorkeur meespelen?

Elke schrijver hoopt op goede recensies. Dat geldt ook voor mij. Onderstaande recensie wil ik jullie niet onthouden.

Recensent: Boekenvirus.
Site

“WANNEER REIZEN EEN ANDERE BETEKENIS KRIJGT

 

Wanneer Iskander Bregt zich tevreden nestelt op het terras van Hotel Metropole klinkt er opeens een zeer hard en snijdend geluid. Deze uitbarsting gaat gepaard met een energie die hem lijkt weg te duwen. Na een minuut is iedereen op het terras gevlucht. Met uitzondering van Iskander en een man gekleed in het zwart. Waar komt deze man zo opeens vandaan? Iskander besluit hem te volgen. Hoe kan iemand zo uit het niets verschijnen? Maar tijdens de achtervolging draaien opeens de rollen om. Iskander wordt de prooi. Een omstaander besluit hem te helpen.

Enkele uren later wordt hij wakker in zijn restaurant in Noord-Spanje. Een belangrijke vraag dringt zich op: Hoe is hij hier zo snel geraakt? De vrouw die hem geholpen heeft blijkt ook bij hem te zijn. Misschien heeft zij de antwoorden? De volgende dagen maakt hij kennis met het begrip Reizen. Hijzelf heeft dit talent niet maar blijkt toch een talent te hebben die baanbrekend is voor verschillende partijen. Want wat als het mogelijk is om met zijn talent altijd exact te kunnen bepalen waar je naartoe reist ? En dit ook voor personen die het talent niet hebben? Een spannend kat en muisspel begint.

Het verhaal is een thiller met scifi elementen en dit maakt het vlot en spannend om te lezen. De verhaallijn wordt belicht vanuit meerdere personages: Iskander, Zoë, Green en Fissler zijn er enkele. Dit is ook nodig om een goed overzicht te krijgen op het volledige complot. Het is soms even schakelen maar op deze manier krijgt het plot veel meer diepgang. Ook de wetenschappelijke benadering van het reizen is voor mij een meerwaarde. Dit maakt het verhaal geloofwaardiger. De linken naar de filosofie waren leuke nadenkertjes:

Als je naar je schaduw kijkt en ziet dat hij altijd en direct reageert op wat jij doet wil dat nog niet zeggen dat jij en je schaduw een en dezelfde zijn.

Als lezer is het nodig je concentratie erbij te houden en is het een uitdagender boek om te lezen. Maar de gebeurtenissen volgen zich snel op.Er ontstaan voor verschillende personages regelmatig levensgevaarlijke situaties uit soms onverwachte hoek. Deze worden op een beeldende manier verteld door de schrijver. Je wordt als lezer vanaf pagina 1 meegezogen in het verhaal. Het laat je daarna ook niet meer los.

Ik ben dan ook zeer benieuwd naar het volgende boek van Wessel de Valk.”

Advertisements

Thrillerlezers Het Patroon

Titel: Het patroon
Auteur: Wessel de Valk
Uitgeverij: Futuro
200 pagina’s
 
Wessel de Valk is afgestudeerd criminoloog, ondernemer en schrijver. Hij heeft een eindeloze interesse in innovatieve ontwikkelingen. Dit is ook terug te vinden in zijn debuutroman ‘Bestemming onbekend’.
 
De wijnhandelaar Osman Fissler denkt zijn verdwenen familie, na vijftien jaar, terug te zien in de immense shopping mall ‘Mah Boon Krong’ in Bangkok. Het weerzien is kort en mysterieus en Fissler blijft vol vragen achter. De gebeurtenis staat niet op zichzelf. Ook Shaun Doran, een klasgenoot van zijn dochter Kirsten, blijkt rond dezelfde periode in rook te zijn opgegaan.
 
Het is de start van een fascinerende, mysterieuze zoektocht die zich afspeelt in zes landen. Al snel blijkt dat het heden en verleden niet alleen ondoorzichtig samenhangen, maar ook meerdere versies kennen. Wat is de waarheid? Wie is degene die hij zegt te zijn daadwerkelijk? Welke werkelijkheid is de echte?
 
Het was voor mij een totale nieuwe ervaring om iets van deze auteur te lezen. Ik wist wel dat vanuit de uitgever Futuro vaak bijzondere boeken tevoorschijn komen. Zo las ik met veel plezier ‘De strop ploeg’ van Koen Romeijn en hoopte eerlijk gezegd iets van zo’n soort kaliber weer in handen te mogen krijgen.
 
Uitgaande van de flaptekst werd ik in het eerste gedeelte meteen verrast door de mysterieuze verschijning van de inmiddels al 15 jaar verdwenen vrouw en dochter van Osman. Er hing iets in de lucht dat meteen mijn volle aandacht kreeg.
 
De wirwar van verschillende belevenissen tussen de personen, die uiteindelijk allemaal verbonden lijken te zijn. De connectie die begonnen is op de Limesschool in Brussel waar leerlingen met speciale gaves apart werden opgeleid om te kunnen reizen in verschillende tijdzones. Een verbond dat werd samengesteld uit de Anonieme reiziger die het patroon in de gaten moest houden. En ik geniet met een grote G. De schrijfwijze van Wessel is van hoog niveau, duidelijk en geloofwaardig ondanks het scifi-futuristisch aspect dat hij op zeer sublieme manier verweeft in zijn verhaal.
 
De twijfel die ontstaat , wat is waar en op welke plek bevind je je, zorgt voor een spanningsveld die het verhaal erg boeiend maakt. En zo ga jezelf als reiziger mee door het boek en ik blijf genieten tot aan het einde toe.
Het Patroon ontstaat niet willekeurig, maar ontvouwt zich volgens een combinatie van deels vast omlijnde en deels variabele structuren.
De naam Wessel de Valk staat vanaf nu op mijn ‘hou hem in de gaten’ lijstje en ik hoop dan ook dat hij snel met een nieuw boek uitkomt.
 
Leesplezier: 5
Originaliteit: 4 5
Plot: 4
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 5
Spanning: 4,5
 
Ik geef ‘Het Patroon’ 4,5 kraaien.

– recensie Danielle Henssen – 

Het schrijfproces en de wording van “Bestemming Onbekend”

 

Bestemming onbekend_boek liggend

Volgende week (eind juni) komt de herdruk van mijn eerste boek (De Reizigers van Metropole) uit, met de – nieuwe – titel “Bestemming Onbekend”. Merkwaardig hoe je als schrijver ook aan het slijpen van een eerder gepubliceerd boek zoveel plezier kunt beleven. Met dank aan Rob Steijger voor de uitstekende redactie.

Mijn uitgever Futuro Uitgevers had het verzoek gekregen, van recensent Eline (@ilovesuikerspin), om een blog te schrijven over ‘het schrijven en de wording van mijn eerste roman’. Te lezen op Yoors en natuurlijk ook hier op mijn eigen site.

 

“Het schrijfproces en de wording van “Bestemming Onbekend”

Ik had met mijzelf afgesproken dat, wanneer ik ooit met pensioen zou gaan, ik boeken zou gaan schrijven. Jaren geleden heb ik als scenarioschrijver van tekenfilms gewerkt en betaald twee filmscripts geschreven. Ik was er goed in, kon er more or less van leven maar veel scripts werden niet in productie genomen. Uiteindelijk liet ik het schrijven voor wat het was en kwam ik in de televisie- en internetwereld terecht.

Eind 2012 was het tijd voor de ‘grote verandering’. Vanuit het niets overviel mij de gedachte dat ik niet langer hoefde te wachten en ook nu met mijn eerste boek kon beginnen. Ik volgde mijn ingeving en schreef de eerste drie pagina’s van wat later het boek “Bestemming Onbekend” zou worden. De verhaallijn ontstond door het zien van een interview over een bizar maar interessant onderwerp. Op een koude, donkere zondagochtend zapte ik, al vroeg, gedachteloos langs diverse tv-zenders, in de hoop dat er iets van mijn gading bij zou zitten. Ik bleef hangen bij een duidelijk christelijk georiënteerde talkshow. Een van de gasten was Pim van Lommel, de schrijver van het omstreden boek “Eindeloos Bewustzijn”, over bijna-doodervaringen. De cardioloog had twintig jaar onderzoek gedaan naar het fenomeen en erover gepubliceerd in het prestigieuze blad The Lancet. Hij beweerde dat er goede redenen waren om aan te nemen dat “ons bewustzijn niet altijd samenvalt met het functioneren van onze hersenen: het kan ook los van ons lichaam ervaren worden.” Sterker, juist doordat er bijna-doodervaringen bestaan zou je kunnen concluderen dat ons bewustzijn buiten ons lichaam bestaat. Immers, deze ervaringen worden opgedaan wanneer iemand klinisch dood is verklaard, feitelijk overleden is. Zijn betoog fascineerde mij en al snel had ik zijn lijvige boek gekocht en doorgeworsteld.

 Deze samenloop van omstandigheden heeft geresulteerd in “Bestemming Onbekend”. Hoofdpersoon is Iskander Bregt die, zonder het te weten, in zijn jeugd een bijna-doodervaring heeft gehad na een auto-ongeluk waarbij zijn beide ouders om het leven kwamen. Door de ontmoeting met een onbekende man en een roodharige vrouw komt hij terecht in een heftige strijd die zich afspeelt in acht landen. Juist door de gewelddadige gebeurtenissen wordt het verleden langzaam wakker bij Iskander Bregt en komt hij achter de ware toedracht van het ongeluk waar alleen hij het levend vanaf bracht.

Ik schrijf als een schilder. Het verhaal neemt me gedeeltelijk bij de hand en nieuwe ontwikkelingen dienen zich als vanzelfsprekend aan. Mijn boeken zijn complex waardoor er in mijn schrijverstuinhuis altijd meerdere bladen van een flap-over aan de muren hangen. Ik breng daar alle verhaallijnen in kaart en hou de onderlinge samenhang in de gaten. Zo bewaar ik de logica en eindigt het boek als een schilderij dat af is, een verhaal dat klopt.

Wessel de Valk 

De recensent – Hanneke Tinor-Centi

Het Patroon_boek liggend
Bij boeken horen recensenten. Als het goed is, zijn zij de gidsen in een wereld met oneindig veel boeken. Wij, schrijvers, zijn vaak van hen afhankelijk. Na de publicatie van mijn eerste boek (De Reizigers van Metropole, 2015) zijn er een tiental recensies verschenen. Door de bank genomen waren ze positief. Uitgezonderd een recensent die vond ‘dat het boek weinig toevoegde aan het onderwerp teleportatie’. De man had het boek met een hele eigen invalshoek gelezen. Dat mag, al gaat mijn eersteling daar niet over. Hij was een liefhebber van SciFi en vond in mijn boek niet wat hij had gehoopt. 
Gisteren las ik met snel stijgende bloeddruk de recensie van Hanneke Tinor-Centi over “Het Patroon”, mijn tweede boek. Het ging ook over mijn kwaliteit als schrijver. Zoveel lof en mooie woorden tegelijkertijd in één recensie. Geweldig. Tinor-Centi is geen liefhebber van het genre SciFi (waar ik “Het Patroon” overigens ook niet toe reken). Onderstaande quote wil ik jullie niet onthouden.
“Nu ben ik weliswaar geen liefhebber van het SF-genre, maar De Valk heeft deze elementen op een dusdanige geraffineerde wijze in zijn boek verwerkt, dat zelfs iemand zoals ik, in de basis wars van Science Fiction, ervan genoten heb!”
Geen mooier compliment!
Hieronder de volledige recensie.

Het Patroon
12 Jun, 2017 in Fictie by Hanneke Tinor-Centi

Wijnhandelaar Osman Fissler denkt zijn vrouw en dochter, die vijftien jaar eerder spoorloos verdwenen, terug te zien in de immense shopping mall Mah Boon Krong in Bangkok (Thailand). Het weerzien is kort en mysterieus en Fissler blijft vol vragen achter. De gebeurtenis staat niet op zichzelf. Ook Shaun Doran, een klasgenoot van zijn dochter Kirsten, blijkt rond dezelfde periode in rook te zijn opgegaan. Het is de start van een fascinerende, mysterieuze zoektocht die zich afspeelt in zes landen.

Al snel blijkt dat het heden en verleden niet alleen ondoorzichtig samenhangen, maar ook meerdere versies kennen. Wat is de waarheid? Welke werkelijkheid is de echte? Je leest het in ‘Het Patroon’.

“Een mooie zomerdag tooide de bomen in de resten van het lentegroen. De begraafplaats was zonovergoten. Een dertigtal mensen stond rondom een kleine, donkerkleurige kist die klaar stond om in het graf te verdwijnen. De deksel lag enkele meters verder in het gras.”

Wessel de Valk bewijst met ‘Het Patroon’ definitief dat hij een uitstekend schrijver is. Was ‘Bestemming onbekend’ (de voorloper van ‘Het Patroon’) al van een verrassend hoog niveau, wat mij betreft overtreft De Valk zich met dit vervolg. Overigens zijn de twee delen uitstekend los van elkaar te lezen.

‘Het Patroon’ is meer dan alleen een thriller (het etiket dat het boek steevast meekrijgt). De SF-achtige elementen zijn derhalve dominant aanwezig dat je dit boek niet simpelweg kunt scharen in het thrillergenre. Nu ben ik weliswaar geen liefhebber van het SF-genre, maar De Valk heeft deze elementen op een dusdanige geraffineerde wijze in zijn boek verwerkt, dat zelfs iemand zoals ik, in de basis wars van Science Fiction, ervan genoten heb!

“Tijdens de vlucht had hij nauwelijks kunnen slapen. Op verschillende momenten had hij het gevoel gehad de controle over zichzelf te verliezen. Dat onaangename gevoel was nieuw voor hem. Op zijn leeftijd was hij ervan uitgegaan dat hij zichzelf goed kende en kon vertrouwen op zijn stabiele karakter.”

Het verhaal zit bijzonder kunstig in elkaar en De Valk ziet kans de mysterieuze verschijnselen, zoals de -op hallucinaties gelijkende gebeurtenissen die plaatsvinden in de ‘non-lokale-ruimte’-  op een dusdanige wijze in het geheel te verweven dat het volkomen geloofwaardig is, ondanks dat je als lezer weet dat het niet kán…

“Hij hijgde zwaar en zoog de zuurstof naar binnen. De trein maakte een serie korte, schokkende bewegingen. Fissler hield zich met moeite vast aan een handvat van de sluis. De overige inzittenden werden letterlijk door de coupé gesmeten. Gegil en doffe klappen klonken, als in staccato, voor het stil werd.”

De spanningsopbouw, is meesterlijk en het verhaal is intelligent opgebouwd vol mysterie en spanning. De schrijfstijl van de auteur is van hoog niveau en zijn personages zijn knap uitgelicht. Vooral Fissler is uiterst boeiend. Kortom, De Valk mag wat mij betreft snel met een nieuw boek komen!

Over de auteur

Wessel de Valk is afgestudeerd criminoloog, ondernemer en schrijver. Hij heeft grote interesse in innovatieve ontwikkelingen. Die interesse is ook terug te vinden in zijn debuutthriller ‘Bestemming onbekend’ en in dit tweede deel, ‘Het Patroon’.

Uitvoering

Futuro Uitgevers

ISBN 9789492221650

Paperback, 200 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Schrijven en reizen

Versie 2  Italië, Rome – Hotel Homs

Iedere keer als ik schrijf in mijn tuinhuis ben ik gelukkig. Daar vind ik rust en concentratie. Het is het cliché-beeld van de schrijver maar daarom niet minder waar.  

Toch, reizen betekent voor mij schrijven. Weg van alles waardoor iedere dag voor een belangrijk deel op gisteren lijkt. Het ritme, de mensen, het werk. Ik reis vaak en ben dan altijd direct in balans, juist als alle vaste ijkpunten wegvallen. Van Vietnam tot Riga, van Bangkok tot het Baskenland.   

Altijd en overal op zoek naar die ene plek die goed is, goed voelt. Hierboven legde ik in hartje Rome de (aller)laatste hand aan “Het Patroon”. Daar kwam ik ook op de eerste ideeën voor mijn volgende, derde boek en daarmee heeft die plaats voor altijd een bijzondere betekenis. Hotel Homs is eigenlijk een gewoon hotel met een kleine bar. Grote open deuren aan twee kanten. Daar heb ik vier dagen zitten schrijven. Ik speelde er met ingrediënten voor het volgende boek. Over vier, vijf of zes gevaarlijke, mysterieuze huizen die op een nog onverklaarbare manier met elkaar verbonden zijn. 

Ik overweeg om het getal Pi een rol te laten spelen. Niet dat ik er een verhandeling over ga schrijven maar het kan onderdeel van de structuur van het boek worden. Of een inspirerend invalshoek voor het verhaal opleveren.

“Pi is de afstand van cirkel en middelpunt. Een reeks getallen die nooit eindigt en zich nooit herhaalt. In Pi zitten alle mogelijke cijferreeksen/-combinaties verborgen. Als je de reeks cijfers van Pi zou omzetten naar letters beschrijft Pi ook alle mogelijkheden.”   

Fascinerend omdat juist de eindeloze mogelijke werkelijkheid de natuurlijke bron is voor schrijvers. De wereld die ze beschrijven bestaat vaak niet, die hebben ze gecreëerd. Toch wordt het, gedurende het schrijfproces, een werkelijkheid die net zo realistisch is als de wereld waarin zijn leven. Alsof een van de mogelijkheden van de Pi met letters werkelijkheid is geworden. 

IMG_1184

Bali, nog  een mooie plek waar ik zat te schrijven. 

Na het tweede boek komt …

fullsizeoutput_8b8

Het eerste boek kwam uit de doos tevoorschijn. Een mooi moment. Een thriller met als titel “Het Patroon”. De titel van het boek ga ik niet uitleggen maar hieronder wel een deel van de begeleidende tekst op de achterflap.

“De wijnhandelaar Osman Fissler denkt zijn verdwenen familie, na vijftien jaar, terug te zien in de immense shopping mall “Mah Boon Krong” in Bangkok. Het weerzien is kort en mysterieus en Fissler blijft vol vragen achter. De gebeurtenis staat niet op zichzelf. Ook Shaun Doran, een klasgenoot van zijn dochter Kirsten, blijkt rond dezelfde periode in rook te zijn opgegaan.”

Een heuse triller dus. Twee en een half jaar hard werken. Nog maar nauwelijks was het boek klaar of ik ‘moest’ aanwezig zijn op een festival “Elvia”. Niet echt mijn ding. Schrijven is een solitaire activiteit, en juist om die eenzaamheid (me and my story) draait het. Toch, alles voor de lezers.

En nu …? Een volgend boek, uiteraard. Werktitel “Six Houses”. Een werktitel maar dat het gaat over zes vreemde, mysterieuze huizen staat vast. Onderling verbonden maar al lang zonder activiteit. Dat verandert vanaf pagina 1.

In een goed boek over kwantumfysica las ik:

“Voorwerpen bestaan niet als je er niet naar kijkt en gevolgen treden op zonder oorzaak. En dan het fenomeen “verstrengeling”: als je iets doet, gebeurt er elders iets. Ongeacht de de afstand en onmiddellijk.” 

Startpunt: zes huizen, verspreid over alle uithoeken van de aarde.  Gecombineerd met bovenstaande intrigerende tekst.

Een voorbeeld ter inspiratie. Het is een foto van een film. De titel weet ik niet meer en is ook niet van belang. Over twee jongens die iemand vermoorden omdat het kan. Gruwelijk.

IMG_1312

Ik hou jullie op de hoogte. Gedachten, vondsten, nieuwe invalshoeken, huizen waarop ik me inspireer. Kortom, wat mij inspireert en me helpt bij het volgende boek.

Van jullie hoor ik graag tips over huizen die volgens jullie passen in deze eerste opzet van het boek. Mail, app, deel op welke manier dan ook. Het gaat mij helpen. Dat is zeker.

Groet,

Wessel de Valk

Je kunt mijn boeken overal kopen en ook via Bol.

 

Eeuwige roem – publiciteit 2

Hieronder de tekst van het artikel in de Gooi en Eemlander van 10 december 2015.
Tekst: Sebas Bouquet

“Een jaar of vier geleden dacht ik ‘waarom zou ik nog wachten?’”

HUIZEN – Hij is een schrijver. Hij schrijft. Zijn debuutroman, De Reizigers van Metropole, is pas net verschenen. Het boek van Wessel de Valk gaat over mensen die op een bijzondere manier reizen, maar het gaat ook over de quantumtheorie en bijnadoodervaringen. Dat hangt volgens De Valk af van welke laag in het verhaal de lezer leest. Huizen heeft zijn eigen romanschrijver. Een kennismaking.

Het is een zaterdag, enkele weken geleden, als De Valk in Gallerie de Rookerij op de Valkenaarstraat in Huizen zijn boek presenteert. Pal tegenover zijn huis. Daar, in de achtertuin, is in zijn tuinhuis zijn boek ontstaan. Zo’n drie a vier uur hard werken per bladzijde. Niet gek dat in de aankondiging van zijn boeklancering wordt gesproken van ‘Huizer schrijver’. Een echte Huizer mag de in Heerenveen geboren schrijver en Amsterdamse ondernemer misschien niet worden genoemd, het dorp vindt hij toch zeker ‘oké’. “Ik zocht een mooi huis, buiten de grote stad.”

Wessel de Valk werkte jaren voor tv, onder meer bij de VARA. Na zijn (afgeronde) studie criminologie kwam hij in contact met een studio die internationale tekenfilms maakte. Hij schreef honderden afleveringen van een vijftal series. Vandaag de dag houdt hij zich bezig met zijn eigen bedrijf, The Cloud Company. De Valk is geïnteresseerd in de combinatie van nieuwe, vaak innovatieve ontwikkelingen en de mogelijke toepasbaarheid in de dagelijkse wereld. Tevens de kern van zijn boek. Hij is immers schrijver. En een schrijver schrijft, volgens hem, over wat hem interesseert. Of hij liever als schrijver of ondernemer herkend wil worden? “Een romantisch antwoord? De schrijver. Maar de ondernemer.. ook.”

Zijn interessegebied valt terug te lezen in het boek. Een intelligent boek. “Maar het is voor iedereen goed te lezen. Ik wilde een roman schrijven die in verschillende lagen, en daardoor voor iedereen, te lezen is.”

“Thanks”

Het boek begint met een vlotte omschrijving van enkele personages. Niet zoals in een doorsnee roman. Rap, maar helder, springt De Valk over. Hij beantwoordt het compliment met een even opgewekte als kalme “Thanks”. Met een niet-onzekere bescheidenheid vertelt hij verder over wat hij precies met het boek wil zeggen. Het komt erop neer dat zijn boek een afspiegeling is van wat hij zelf graag wil lezen.

De Reizigers van Metropole is overigens grotendeels gebaseerd op werkelijkheid. Vrijwel alle genoemde locaties bestaan echt, en De Valk is er zelf nog eens geweest ook. Het verklaart zijn nauwkeurige waarnemingen op onder meer het terras van het Brusselse Hotel Metropole. Nog een tipje van de sluier? “Iskander (een restauranthouder in Gijón, red.) heeft ontegenzeggelijk delen van mij.”

Terwijl De Valk verder vertelt over zijn personages en hun karaktertrekken, valt op dat hij er volledig in opgaat. De schrijver in hem ontvouwt zich midden in een bar nabij de oude haven van Huizen. Door een vrolijke ‘goedemiddag’ van de fotograaf wordt hij onderbroken en mee naar buiten genomen voor een plaatje. Eenmaal binnen vertelt hij dat zijn nieuwe boek er alweer aan komt. Over een jaar. Een vervolg op zijn debuutroman.

Maar eerst moet de debuutroman gelezen worden. Een boek van een schrijver die zich omschrijft als ‘een schrijver’. “En een schrijver is iemand die schrijft. Punt. Ja, dat is het.

Ik heb veel geschreven, maar ik ben nooit toegekomen aan een boek. Tegen mezelf heb ik gezegd: als je ooit met pensioen gaat, dan ga je cultfilms maken, en boeken schrijven. Een jaar of vier geleden dacht ik ‘waarom zou ik nog wachten?’